เทปกาวใสได้รับการพัฒนาครั้งแรกโดย Richard Drew ในเมืองเซนต์พอล รัฐมินนิโซตา ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 มีการยื่นใบสมัครทั้งในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา Drew ได้พัฒนากาวที่ไวต่อแรงกดซึ่งมีน้ำหนักเบามาก ความพยายามครั้งแรกไม่เหนียวพอ Drew จึงบอก "นำสิ่งนี้กลับไปให้เจ้านายชาวสก็อตของคุณแล้วบอกให้พวกเขาใส่กาวเพิ่ม!" ("สก๊อต" แปลว่า "ตระหนี่") อย่างไรก็ตาม ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ พบการใช้งานหลายร้อยครั้งสำหรับเทปนี้ ตั้งแต่การซ่อมเสื้อผ้าไปจนถึงการปกป้องไข่ที่แตก ทำไมเทปถึงติด? เป็นเพราะการเคลือบกาวบนพื้นผิวของมัน! กาวที่เก่าแก่ที่สุดมาจากสัตว์และพืช ในศตวรรษที่ 19 ยางเป็นส่วนประกอบหลักของกาว ในขณะที่ปัจจุบันมีการใช้โพลีเมอร์หลายชนิดกันอย่างแพร่หลาย กาวเกาะติดเพราะโมเลกุลของพวกมันสร้างพันธะกับโมเลกุลของวัตถุที่จะเชื่อมติด และพันธะเหล่านี้จะยึดโมเลกุลเข้าด้วยกันอย่างแน่นหนา องค์ประกอบของกาว... มีโพลีเมอร์หลายชนิดที่ใช้ขึ้นอยู่กับยี่ห้อและประเภท
ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 เมื่อรถยนต์ทูโทนได้รับความนิยม Dick Drew นักวิจัยของ 3M ได้ยินคนงานในโรงงานผลิตตัวถังรถยนต์บ่นว่าเทปกาวที่แข็งแรงซึ่งใช้ในการพ่นสีรถยนต์ทำให้สีลอกออกมากเกินไป ทำให้พวกเขาต้องสัมผัสสีอยู่ตลอดเวลา จากนั้นเขาก็เริ่มพัฒนาเทปกาวความหนืดต่ำ ซึ่งกลายเป็นเทปกาวแรกของโลก อย่างไรก็ตาม ประธานของ 3M ไม่เต็มใจที่จะสนับสนุนโครงการนี้ แต่ Drew ก็ไม่ยอมแพ้ เขาคว้าโอกาสจากคำสั่งซื้อเล็กๆ น้อยๆ และค้นคว้าต่อไป หลายปีต่อมา Drew ได้คิดค้นเทปกระดาษแก้ว ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง Johnson & Johnson ได้เพิ่มการเคลือบกันน้ำให้กับผ้าพันแผลทางการแพทย์ ต่อมาได้พัฒนาเป็นเทปพันท่อประปาที่มีชื่อเสียงระดับโลก ในช่วงความพยายามฟื้นฟูหลังสงคราม มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในโครงการประปา และกลายเป็นเทปที่เชื่อมโยงโลก จึงเป็นที่มาของชื่อเทปเงินนี้
